واکنش های اولیه اورژانس و پزشکی در حوادث هسته ای

اهداف پاسخ اضطراری
• بدست آوردن کنترل وضعیت
• به کارگیری عملیات مهار و تخفیف در محل وقوع
• جلوگیری از وقوع اثرات قطعی
• کمکهای اولیه و درمان مجروحان پرتودیده
• به کارگیری تدابیر کاهش اثرات احتمالی
• حفاظت از محیط زیست
• بازسازی و برگشت به شرایط عادی زندگی

اهداف مقابله اضطراری پزشکی
• نجات افراد با به کارگیری دستورالعملهای اضطراری پزشکی مورد نیاز؛
• درمان افراد پرتودیده و افراد مصدوم در نتیجه وقوع حادثه در نیروگاه اتمی؛
• انجام اقدامات لازم جهت حفظ بهداشت عمومی و ارائه خدمات مشاوره‌ای و درمانی بلند مدت؛
آمادگی
• شناخت تهدید؛
• اثرات ممکن؛
• آلودگی های ممکن؛
• حجم مردم؛
• مکان:
-  در کجا احتمال وجود افراد مصدوم و پرتودیده وجود دارد(داخل نیروگاه-مناطق اطراف)     

واکنش اولیة پزشکی در زمان حادثة رادیواکتیو
بررسی و معاینة افراد پرتودیده:
• روشهای عمومی و معمول،
• روشهای ویژه، بخاطر پرتودیدگی یا آلودگی افراد با مواد رادیواکتیو،
مراحل مختلف بررسی:
• در صحنة حادثه: کمک‌های اولیة پزشکی انجام می‌گیرند.
• بیمارستان محلی: بررسی‌های اولیه نظیر انواع آزمایش‌ها و تست‌های تشخیصی،
• بیمارستان تخصصی: بررسی از لحاظ آسیب‌های پرتوی.


واکنش‌های اولیة پزشکی در صحنة حادثه
• خدمات اورژانس پزشکی،
• انجام اقدامات اولیة پزشکی،
• آگاه‌سازی تیم حمل و نقل پزشکی و پرسنل بیمارستان محلی در خصوص خطرات و لزوم اتخاذ تدابیر حفاظتی شخصی،
• دایر نمودن محلی موقت برای نگهداری فوت شدگان حادثه.

 


الزامات مهم خدمات اورژانس پزشکی

• عمل کردن تحت نظر فرمانده عملیات،
• رعایت تدابیر حفاظتی شخصی،
• اجرای عملیات احیاء و نجات نباید بخاطر وجود تشعشع و آلودگی به تاخیر بیفتد!

وظایف خدمات اورژانس پزشکی

• مدیریت و اجرای واکنش‌های پزشکی متناسب در صحنة حادثه،
• شروع یا ادامة واکنش‌های پزشکی(اگر قبلا شروع شده باشند)،
• ارائه کمک‌های پزشکی به افرادی که نیاز دارند،
• حمل بیماران و ادامة درمان آنها در بیمارستان محلی.

طبقه‌بندی افرادی که در زمان حادثه در صحنه حضور داشته‌اند

• افراد با آسیب‌های عمومی و معمول،
• افرادی که پرتوگیری داشته‌اند،
• افرادی که پرتوگیری داشته و مصدوم شده‌اند،
• افرادی که آلودگی رادیواکتیو داشته‌اند،
• افرادی که آلودگی رادیواکتیو داشته و مصدوم شده‌اند،
• افراد غیر مصدوم و غیر آلوده.

تریاژ میدانی

• روشهای سریعی که برای طبقه‌بندی افراد در گروه‌هایی خاص و بر اساس نوع مصدومیت آنها بکار گرفته می‌شوند جهت ارائه بهینة کمک‌های اضطراری و استفادة مفیدتر از امکانات موجود.
تریاژ میدانی برای حوادثی با تعداد مصدومان زیاد
• برپایی محلی برای ارائه کمک‌های اولیة پزشکی در محدودة بیرونی اطراف محل حادثه،
- این محل با استفاده از چراغ چشمک‌زن آبی رنگ مشخص می‌گردد.

• طبقه‌بندی‌ افراد حاضر در صحنة حادثه با توجه به این نکات که:
- مشکلات جدی پزشکی همیشه بر مسائل مرتبط با پرتو‌گیری اولویت دارند،
- مصدومینی که خود به محل ارائه کمک‌های اولیه مراجعه نموده‌اند میتوانند برای دریافت کمک منتظر بمانند،
• برچسب‌گذاری افراد بر اساس وضعیت آنها.
    حداقل اطلاعات لازم: نام و نام‌خانوادگی، اولویت درمان پزشکی، احتمال آلودگی.
• ارائه کمک‌های اولیه به افراد نیازمند،
• هماهنگ نمودن فعالیت‌های تیم پزشکی با تیم انتظامی و امنیتی عملیات،
• اتخاذ تدابیری برای محدود ساختن انتشار آلودگی در صورتیکه نشانه‌هایی از احتمال آلودگی وجود داشته باشند،
- افرادی را که مصدومیت شدید دارند بایستی در داخل پتو یا هر پوشش دیگری قرار داد سپس به بیمارستان محلی اعزام نمود،
- در مورد افرادی که مصدومیت آنها حاد نیست بسته به نوع آلودگی‌شان آلودگی‌زدایی انجام شود،
- افرادی که فقط آلودگی دارند آلودگی‌زدایی کلی یا جزیی شوند.
• اطلاع دادن به تیم حمل و نقل پزشکی و بیمارستانی که بیماران را پذیرش می‌کند در خصوص:
- نوع حادثه، تعداد مصدومان، نوع مصدومیت‌ها و موارد مشکوک آلودگی یا پرتو‌دیدگی،
• برآورد اینکه چه تعداد از مصدومان می‌توانند از طریق سرویس حمل و نقل پزشکی به بیمارستان محلی اعزام شوند،
• درخواست کمک از مقامات کشوری برای تامین منابع و امکانات در سطح ملی،
• برنامه‌ریزی اعزام مصدومان:
- مصدومان با وضعیت وخیم به نزدیک‌ترین بیمارستان،
- مصدومانی که وضعیت آنها وخیم نیست به بیمارستانهای دیگر(البته بعد از آلودگی زدایی اولیه در محل حادثه)،
- روش‌های پایش بدنی در مدرک TECDOC-1092 آورده شده‌اند.
• اطلاع‌رسانی به عموم مردمی که فکر می‌کنند نیاز به آلودگی‌زدایی و کمک‌های پزشکی دارند در خصوص عدم مراجعه به مرکز ارائه کمک‌های اولیه جهت جلو‌گیری از ازدحام،

وظایف تیم اورژانس پزشکی

• توجیه تیم حمل و نقل پزشکی و پرسنل بیمارستانی در خصوص اینکه:
- خطر آلودگی از طریق بیمار آلوده به مواد رادیواکتیو قابل چشم‌پوشی است اگر تمام اقدامات حفاظتی شخصی رعایت شوند،
- راه‌های عملی جلوگیری از انتشار آلودگی،
• هماهنگی عملیات با تیم امنیتی و قضایی برای:
- حفظ شاهدین حادثه و تعیین موارد مشکوک،
- جلوگیری از اعمال جنایتکارانه احتمالی در صحنة حادثه( مثل دزدی، که میتواند منجر به نشر آلودگی گردد)،
- حفظ اسناد و نمونه‌های مربوط به عملیات،
- مشخص نمودن و ثبت افراد درگیر در حادثه،
• درخواست همکاری از تیم انتظامی برای حفظ امنیت:
- انجام تدابیر حفاظتی در محل‌هایی که گروه امداد با مردم در ارتباطند،
- بازرسی بدنی افراد قبل از ثبت، اعزام، آلودگی زدایی یا ترک محل حادثه،
• همکاری با مراجع قضایی،
• ارائه اطلاعات به بخش اطلاع‌رسانی در مورد وضعیت و روند عملیات،
• برقراری محل موقتی برای نگهداری فوت‌شدگان حادثه بنحوی که در معرض دید مردم نباشد،
• جمع‌آوری اطلاعات مربوط به تک‌تک افراد درگیر در حادثه،
• ارزیابی سایر نیازها و درخواست‌ها،

• تماس با وزارت بهداشت برای رایزنی در مورد درمان‌های لازم و درخواست کمک جهانی از طریق آژانس بین‌المللی انرژی اتمی  (IAEA) در صورت نیاز.
واکنش پزشکی اولیه بیرون از سایت (محل حادثه)
• بیمارستان محلی، بیمارستانی است که:

• نزدیک محل حادثه واقع شده‌ است.
• درمان‌های اولیه را برای مصدومان پرتوگرفته یا آلوده به مواد رادیواکتیو انجام می‌دهد.

وظایف بیمارستان محلی

• هماهنگ کردن فعالیت‌های خود با فرماندهی عملیات،
• توجیه تیم پزشکی در خصوص اینکه خطر آلودگی از طریق بیماران آلوده به مواد رادیواکتیو قابل چشم‌پوشی است اگر اقدامات حفاظتی شخصی به خوبی رعایت شوند.
• تعیین محدودة کنترلی در اطراف بیمارستان برای جلوگیری از مراجعة خودسرانة افرادی که فکر می‌کنند نیاز به آلودگی‌زدایی یا کمک‌های اولیه دارند،
• آماده ساختن مرکز پذیرش و محل درمان اولیه برای مصدومانی که از محل حادثه اعزام می‌شوند.
• تعیین مراکز کنترلی برای جلوگیری از انتشار آلودگی،
• آماده‌سازی پرسنل بیمارستانی با استفاده از اقدامات پیشگیرانة همه‌جانبه،
• ارزیابی و مدیریت مصدومان حادثه (با فرض داشتن آلودگی)،
• تثبیت وضعیت جسمانی افراد،
• انجام تست‌های بالینی و آزمایشات خون (CBC) فوری. اگر احتمال آلودگی داخلی وجود داشته باشد بایستی شستشوی داخل مجاری تنفسی نیز صورت گیرد.
•  بررسی وجود تشعشع و میزان آن،
•  اگر وضعیت فرد به نحوی است که امکان چک کردن میزان آلودگی میسر نیست بایستی او را شستشو داده و همة لباس‌های وی را تعویض نمود.
- اگر این کار از نظر پزشکی تهدید کنندة وضعیت فرد نباشد.
• اگر فرد آلودگی رادیواکتیو داشته باشد بایستی اقدامات آلودگی‌زدایی عمومی انجام شود.
• ادامه دادن آلودگی‌زدایی و پایش بیمار و انتقال وی به منطقة پاکیزه بعد از آلودگی‌زدایی،
•  کنترل انتشار آلودگی،
- پایش تیم پزشکی از جهت آلودگی‌های احتمالی، تعویض لباس‌ها و دوش گرفتن آنها قبل از خروج از منطقة آلوده،
- در مورد وسایل و تجهیزات هم قبل از خروج آنها از منطقة آلوده بایستی آلودگی‌زدایی انجام گیرد.
• پس از ترخیص بیمار محل‌های تماس او باید پاک‌سازی شوند.
• نگهداشتن آمبولانس‌ها برای پایش و آلودگی‌زدایی قبل از برگشت آنها به محل کار خود،
• ارزیابی نیازها و درخواست منابع و کمک‌های اضافی.
• باید توجه داشت که:
- کمک‌های اولیه یکی از مهم‌ترین وظایف تیم واکنش اضطراری در صحنة حادثه است.
- حفظ زندگی در اولویت اول قرار دارد.
- وظایف تیم پزشکی اضطراری بایستی با سایر اعضای تیم مقابلة اضطراری هماهنگ شده باشند.
- هر عضو تیم مقابلة اضطراری بایستی اصول اولیة امداد پزشکی در سوانح هسته‌ای را برای مواجهه با حوادث و اقدام مؤثرتر بداند.
- رهنمودهای کلی ارائه شده در مدارک آژانس بین‌المللی انرژی اتمی بایستی دقیقا رعایت شوند

مراجع

EPR-Medical Generic Procedures for Medical Response During a Nuclear or Radiological Emergency, IAEA, Vienna, 2005
IAEA Manual for First Responders and Local Response to Radiological Emergencies EPR-First Responder 2006

/ 0 نظر / 36 بازدید